Vertrouwen begint bij elkaar kennen
Door: Eefje Demmers
“We werken toch iedere dag samen? Natuurlijk kennen we elkaar.”
Maar is dat ook echt zo?
Weet je waar je collega onzeker van wordt? Wat er gebeurt als iemand onder druk staat? Waar iemand écht goed in is? En waar bepaald gedrag misschien vandaan komt?
Laatst begeleidde ik een managementteam dat relatief nieuw was in deze samenstelling. Als basis voor de training gebruikte ik de piramide van Lencioni.
En die begint niet voor niets bij vertrouwen.
We startten daarom niet met rollen, verantwoordelijkheden of resultaten. We begonnen met elkaar. Stel jezelf maar eens opnieuw voor. Niet alleen vanuit je functie en ervaring, maar vertel ook iets over wat jou als mens heeft gevormd. Iets kwetsbaars, als je dat wilt. Niets is verplicht, iedereen bepaalt zijn eigen grens.
Een aantal teamleden zag er best tegenop, maar ze deden het wel. De openheid van de ene collega riep ook weer openheid op bij de volgende. Een mooi moment tijdens de dag.
Maar juist daarna, eenmaal terug op kantoor, werd de impact pas echt zichtbaar. Gedrag dat eerder irritatie opriep, werd ineens begrijpelijker. Talenten werden zichtbaarder. Reacties kregen context. En er ontstond ruimte om dingen eerder en opener te bespreken.
We geven natuurlijk geen therapiesessie. Je hoeft echt niet bij elkaar uit te huilen om een goed team te worden. Maar je moet elkaar wél kennen.
Want vertrouwen is bij Lencioni niet het einddoel. Het is de basis om het gesprek te voeren als het spannend wordt. Om van mening te durven verschillen. Om elkaar aan te spreken en verantwoordelijkheid te nemen.
En uiteindelijk: om samen betere resultaten te behalen.
Teams beginnen vaak graag bovenaan: wat willen we bereiken?
Maar misschien moeten we wat vaker onderaan beginnen:
Kennen we elkaar goed genoeg om samen te kunnen bereiken wat we van elkaar vragen?
Soms begint die Stap Omhoog gewoon met elkaar een beetje beter leren kennen.
Hoe goed ken jij eigenlijk de mensen met wie je iedere dag samenwerkt?


